ฮาเบอร์มาส มนุษย์กับพื้นที่สาธารณะ

‘ไม่มีใครมีเสรีภาพ จนกว่าเราจะมีเสรีภาพ’

“หากจะมีเศษซากเล็กๆ ของยูโทเปียที่ผมเก็บรักษาเอาไว้ละก็ สิ่งนั้นย่อมต้องเป็นแนวคิดที่ว่า ประชาธิปไตยและการต่อสู้อย่างเปิดเผยเพื่อรูปแบบที่ดีที่สุดของมัน สามารถที่จะเจาะทะลุเงื่อนปมของปัญหาที่ไม่มีทางแก้ด้วยวิธีอื่นได้ ผมไม่ได้บอกว่า เราจะประสบความสำเร็จ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความสำเร็จนั้นเป็นไปได้ไหม แต่เพราะเราไม่รู้ เราถึงต้องพยายาม”

จากระหว่างฮาเบอร์มาสและไมเคิล ฮาลเลอร์
ใน ‘โอกาสครั้งที่สองของยุโรป’

เยอร์เก้น ฮาเบอร์มาส (Jürgen Habermas, 18 มิถุนายน 1929) คือหนึ่งในนักทฤษฎีสังคมผู้รอบรู้และสำคัญที่สุดคนหนึ่งในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 งานเขียนทางทฤษฎีของเขาทรงอิทธิพลในหลากหลายสาขาของมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เนื่องจากฮาเบอร์มาสเป็นนักทฤษฎีที่มีลักษณะสหวิทยาการ การอ้างอิงในงานเขียนของเขานั้นกว้างขวางหลากหลาย เขาคือด้านตรงข้ามของสิ่งที่นักสังคมวิทยานาม แม็กซ์ เวเบอร์ (Max Weber, 1864 – 1902) เรียกว่า ‘ผู้เชี่ยวชาญที่ไร้จิตวิญญาณ’ ซึ่งก็คือ นักวิชาการผู้ไม่กล้าก้าวย่างออกจากพื้นที่แคบๆ ในขอบเขตความชำนาญของตน ฮาเบอร์มาสเขียนงานมาแล้วเกือบ 50 ปี และผลิตผลงานออกมามากมาย นอกเหนือจากชื่อเสียงในฐานะนักทฤษฎีการเมืองและสังคมแล้ว ทุกวันนี้เขาคือหนึ่งในปัญญาชนสาธารณะแถวหน้าของยุโรป ผู้ที่ได้รับความนับถือและเป็นแรงบันดาลใจให้ฝ่ายซ้ายแนวประชาธิปไตยของเยอรมนี และมักเข้าไปแทรกแซงในเชิงวิพากษ์ในพื้นที่สาธารณะของเยอรมันและยุโรปในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการเมือง ศีลธรรม และวัฒนธรรม โดยกระทำในฐานะพลเมืองคนหนึ่งมากกว่าในฐานะนักวิชาการ ซึ่งสอดคล้องกับหลักการทางปรัชญาของเขาเป็นอย่างดี

ชื่อหนังสือ: ฮาเบอร์มาส มนุษย์กับพื้นที่สาธารณะ (HABERMAS: a very short introduction)
เขียน:  เจมส์ กอร์ดอน ฟินเลย์สัน (James Gordon Finlayson)
แปล: วรารักษ์ เฉลิมพันธุศักดิ์ / กิตติพล เอี่ยมกมล
จำนวนหน้า: 228